மேகதூதம்

மேகதூதம் என்ற பெருநூலில் இருந்து நான்கு கவித்துளிகள் சாயையில் மடமயில் ஆயினை; தனிநெடுங்கானில்ஓசையில் திடுக்கிடும் கன்னி மான் மருள்விழி உடையாய்;பூங்கொடி போலவே துவள்கிற உடலினை; ஆங்கேபாங்குறு மதிமுகம் படைத்தனை; பொய்ச்சினம் காட்டும்வாங்கிய வரிசிலைப் புருவங்கள் இரண்டினை வளைத்தாய். வெள்ளிப் பனி இமயத்தினில் வீசிடும் காற்றுஅள்ளிக்கொணர்ந்தது தென்திசை நோக்கி, என் அன்பே,மெள்ள முளைவிடும் தேவ தருத் தளிர் வாசம்!கிள்ளைச் சிறுமொழிக் கள்ளி, உன் மேனிச் சுகந்தம்மெல்ல முகர்ந்து, நான் அள்ளி அணைத்திட… மேலும் »

கருத்திடுக

இராமேசன்

நாடுபல நடந்த முதியோன் ஒருவன் தாடியை வருடிச் சொன்னான் ஒருநாள்:“வேட்டைப் பருந்து நிழலைத் துரத்தும் காட்டுப் பாலைக் கானல் வெளியில் கால்கள் இரண்டு கண்டேன்: அவையோசாலப் பெரிய: கல்லிற் செதுக்கி, உடலோ எதுவும் இணைக்கப்பெறாது, நெடிதே நின்றன தனியே: அவற்றின் பக்கம் தனிலே, பாதி மணலில் சிக்கிப் புதைந்து, சிதறிய தலையொன்று இருந்தது ஆங்கே. இதன்மேல் சிற்பி வருந்திச் செதுக்கிய வண்மையால், ஒருவன் அகந்தை முகமும், ஆணவச் சிரிப்பும்,மிகுந்த செருக்கில் விடைத்ததோர் வாயும்,ஆணையிட்டு உலகை ஆள்கிற நோக்கும் காணுதல் முடியும் இன்றும்; கல்லிற்  செதுக்கியதாயினும், சிற்பியின் திறமை மிதப்புடை… மேலும் »

கருத்திடுக

நிலவு

மிகுந்த தொலைவில் இருண்ட வானில் மிதக்கக் காண்கின்றேன்.வெள்ளை முகிலும் உன்னைத் துகிலாய் மறைக்கக் காண்கின்றேன்.உலகில் இருந்து உந்தன் முகத்தின் ஒளியை ரசிக்கின்றேன். உள்ளச் செவியால் நிலவே உந்தன் பாடல் கேட்கின்றேன். வெள்ளிக் கடலைத் தங்கக் குளமாய் மினுக்கி எழுகின்றாய் விண்மீன் பெண்களோடு சிரித்துப் பேசி வருகின்றாய் அள்ளக் குறையா அழகோவியமாய் வானில் நடக்கின்றாய் ஆளைக் கொல்லும் பார்வை ஒன்றை வீசிக் கடக்கின்றாய்  இருண்ட இரவில் சுருண்ட அலைகள் விரைந்து கரைமோத எழுந்த கடலின் பாடல் கேட்டு இதயம்… மேலும் »

கருத்திடுக

சா வந்த போது…

இன்றைக்கோ நாளைக்கோ என்று ஊசல் ஆடுகிற நண்பனது கால் மாட்டில் நான் அமர்ந்து கொண்டிருந்தேன் ‘என்ன வருத்தம்’ என்று எவருக்கும் சொல்லவில்லை நண்பன்; ‘மெல்பேணில்’ உள்ளோர் நாலுவிதமாய்க் கதைத்தார் ஊரில் இவன்பெரிய உடையார் பரம்பரைதான். போருக்கு அஞ்சிப் புலம்பெயர்ந்து வந்தவன் தான். போகம் உலகிலுள்ளதெல்லாம் அனுபவித்தோன் சாகும் தறுவாயிற் கிடந்தது புலம்புகிறான் ‘சா, எந்தன் கண்ணுக்குச் சமீபத்தில் தெரிகிறது. பாவி நான் வாழ்ந்த வாழ்வின் பயன் என்ன? தாய்நாட்டைக்காக்கத் தம்மைக்… மேலும் »

கருத்திடுக

இனியொரு விதி செய்வோம்

இனியொரு விதி செய்வோம் – போர் என்பதோர் வார்த்தை இங்கில்லை என்றே. மனிதரை மனிதர்களே – கொன்று மடிவதுவும், பெண்கள் கதறுவதும் துணி பட உடல் சரியச் – செங் குருதி ஓர் ஆறென ஓடுவதும் இனி எமதுலகில் இல்லை – எங்கும் இன்பமே பொங்குக என்றிசைப்போம் மலைகளின் நடுவினிலே – கதிர் மறைகையிலே, முழு மதியும் வரக் குலவிடும் தென்றலிலே – உளம் குளிர்ந்திட வரும் ஒரு நிறைவு!… மேலும் »

கருத்திடுக

வெற்றி கொண்ட தாய்

சொந்தவூர் வளாகம் அடைந்தனை என்று சொன்ன சொல் காலையிற் கேட்டேன் சிந்தையில் யாரோ தேறலைச் சொரிந்தார் செவியெலாம் இனித்தது அம்மா பண்டுதொட்டு இருந்த இடத்தினில் மீண்டும் பாங்குற மிளிரும் நின் கோலம் கண்டிடத் துடித்தன கண்கள்; நான் வருவேன் காற்றினில் ஏறி, என் தாயே. பன்னிரு வருடம் அலைந்தனை அம்மா பாடுகள் யாவையும் பட்டாய் சின்னதோர் கிடுக்குக் கொட்டிலில் இருந்தாய் சிறியவர் பொறாமையில் வெந்தாய் சன்னதம் கொள்ளும் புயல் மழை… மேலும் »

கருத்திடுக

நதியே நதியே

மாலையிலே மஞ்சள் வெயில் காயும் நேரம். மாநகரில், ‘ரொரன்ஸ்’ ஆற்றின் கரையில் உள்ள சோலையிலே, புல் மீதில் சாய்ந்தவாறே தூக்கமிலாச் சொப்பனத்தில் திளைக்கலானேன் சிற்றலைகள் ஓடுகிற ஆற்று நீரில் செவ்வந்திச் சூரியனின் முகத்தைப் பார்த்தேன் புற்தரையில் சிறுதாரா நடந்து போகும் புதர் புதராய் ரோஜாக்கள் பூத்து நிற்கும் தத்தி வரும் அலைகளிலே தவழ்ந்து வீசும் காற்றின் இதம் தானென்ன? கரையின் மீது எத்திசையும் மின்விளக்கு வெளிச்சம். இங்கே இயற்கையொடு செயற்கையும்… மேலும் »

கருத்திடுக

விண்ணகத்தின் ஒரு பாதி

செங்கயல்போல் நெடுங்கண்கள் உயிரை வாங்கும் சிவந்திருக்கும் இதழ்களிலே தேனும் தேங்கும் அங்கமெல்லாம் செம்பொன்போல் ஒளிரும் விந்தை அழகென்ன? ரதிதேவி மகளோ இப்பெண்? செங்கமல முகத்தினிலே நாணம் வந்து சிவப்பேற்ற, என்னுயிரும் சிலிர்ப்பதென்ன? பைங்கிளியின் நடையழகில் எந்தன் நெஞ்சம் பஞ்சாகப் பறப்பதென்ன? பாவிப்பெண்ணே! இவ்வாறு கவிதைபல நாங்கள் செய்தோம் இடையழகும் நடையழகும் மிகவும் சொன்னோம் செவ்விதழில் தேன்குடமும், நூலைப் போலச் சிற்றிடையும், சேலைப்போல் விழியும் கொண்டு நல்விதமாய் ஆண்மகனைப் பேணி, அன்னான்… மேலும் »

கருத்திடுக

விடியும் வரை கனவுகள்

எழுத்தாளர் விழா,கன்பரா, 2004, கவியரங்கக் கவிதை அரங்கத் தலைவர் அம்பி அவர்களை நிந்தாஸ்துதி செய்தல் எம் மொழி சிறக்கப் பொழுதெலாம் உழைத்து இன் தமிழ் வளர்ப்பவர் பெரியோர் தம்மை, நம் தமிழ்த் தாய்க்கு அருந்தவப் புதல்வன் இவன் எனல் வழக்கு; எனில் இந்த அம்பியோ ‘அறிவி லாதவன்’; உலகில் ஆதியாம் தமிழ் மகளுக்குத் தம்பி எனத் தகையோன்; அவன் பாதம் தலை மிசை வைத்தனன் யானே. அவை அடக்கம் செந்தமிழில்… மேலும் »

கருத்திடுக

வாசலுக்கு வந்த வைகறை

(கவியரங்கக் கவிதை: எழுத்தாளர் மாநாடு, மெல்பேர்ன், 2009) உளறிய மொழியை உவந்தவள், நானும் உலகினில் மனிதனாய் உயர மழலையை ரசித்து மடியினில் இருத்தி வளரமுது ஊட்டிய தெய்வம், உலகிலே அன்னை மூன்று எனக்குண்டு. ஒன்று எனைப் பெற்றவள்; தெல்லிப் பழையினில் பள்ளி; பைந் தமிழ் அன்னை; பரவினேன் இவர் இணை அடிகள். கன்னிக் கவிதை ஒரு கள்ளி; அவள் பின்னால் பொன்னே மணியே புதுத் தேனே எனச் சென்றால் சின்னக்… மேலும் »

கருத்திடுக